เมนูคนบาป (จานโปรดสำหรับคนใจร้าย) 18+ : Eat it if you want (Mangez-le si vous voulez)

 น้ำใส ณิชกัลย์ชยา เขียน

ฟ้าใส เกิดสันเทียะ ภาพประกอบ

ภัทนันท์ LA15 พิสูจน์อักษร

ผู้เขียน : ฌอง เติลเล่ (Jean Teulé)

ผู้แปล : ปิยสุดา ม้าไว และฐนวิชณ์ ไกรเพิ่ม

สำนักพิมพ์ : ฟรีฟอร์ม (Freeform)

.

**คำเตือน**

หนังสือต่อไปนี้มีเค้าโครงจากเรื่องจริง
มีเนื้อหาที่มีความรุนแรงในเรื่องการกระทำและเพศ ไม่เหมาะกับเยาวชนผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี 

.

ใครหลายคนคงเคยได้ยินชื่อหนังสือ “ร้านขายของชำสำหรับคนอยากตาย” ที่ขึ้นชื่อเรื่องความตลกร้ายในเนื้อเรื่อง สิ่งนั้นถือเป็นเอกลักษณ์ที่ไม่ว่าใครได้สัมผัสก็คงจะตกหลุมรักงานเขียนของ ฌอง เติลเล่ และนำพาให้มาลิ้มรสชาติความเจ็บปวดต่อใน “เมนูคนบาป”

แต่ขอบอกไว้ก่อนเลยว่า “เมนูคนบาป” ไม่ได้เป็นแค่เรื่องตลกร้ายแสบ ๆ คัน ๆ แบบที่ “ร้านขายของชำฯ” ได้ฝากไว้ สิ่งที่คุณคาดหวังอาจจะเป็นความรู้สึกจี๊ด ๆ เหมือนมดกัด แต่เมื่อคุณเปิดอ่าน “เมนูคนบาป” สิ่งที่คุณได้รับอาจเป็นมดทั้งรังรุมกัดก็เป็นได้!

คำโปรยของเรื่องกล่าวถึง อแลง เดอ โมเนส ชายหนุ่มผู้แสนดีที่ตามเนื้อเรื่องต้องเจอกับโชคร้ายที่น่าสะพรึงกลัวในเมืองที่ตนคุ้นเคย และมิตรสหายที่เคยรู้จักกรูเข้ามาทำร้ายเขา เพราะความเข้าใจผิด ท่ามกลางการปะทุของไฟสงครามที่ลุกโชน ทำให้ชาวบ้านในเมืองโอตฟาย (Hautefaye) กล้าทำในสิ่งที่ใครหลายคนพูดพร้อมเพรียงเป็นเสียงเดียวกันว่าโหดร้ายผิดมนุษย์ และคงจะเศร้ากว่าเดิมถ้าขอกล่าวตามตรงว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องจริง

.

พวกเขาปล่อยให้ความเป็นมนุษย์หลุดออกจากร่าง และปล่อยให้ปีศาจร้ายกลืนกินจิตใจ

เพียงเพราะความฮึกเหิมว่าจับศัตรูผู้ปราชัยได้ หากทรมานให้ถึงที่สุดจะได้รางวัลใหญ่ด้วย 

.

“เมนูลับคนบาป” เป็นหนังสือที่เล่นกับศีลธรรมในจิตใจ โดยดึงเอาความหลงผิดและความเกลียดชังเป็นตัวขับเคลื่อนเนื้อเรื่อง เห็นได้ชัดจากการกระทำของเหล่าชาวบ้านเมืองโอตฟาย (Hautefaye) การกู่ร้องด้วยความคลั่งและบอกว่าการทำลายข้าศึกปรัสเซีย (ซึ่งความจริง คือ อแลง เดอ โมเนส เพื่อนร่วมชาติ) ให้ทรมานมากที่สุด เป็นการตอบแทนประเทศชาติ โดยลืมไปเสียหมดว่าสิ่งที่ทำมันโหดร้ายจนเกินขีดจำกัดที่มนุษย์คนไหนจะรับไหว  

.

‘พวกเขาคงไม่รู้หรอกว่าตัวเองทำอะไรลงไป’  – อแลง เดอ โมเนส

.

อแลง เดอ โมเนส อาจไม่ใช่ชายหนุ่มในอุดมคติของใครหลายคน แต่เพราะความแสนดีของเขาก็ทำให้คนอ่านคอยเอาใจช่วงอยู่ห่าง ๆ เสมอ หรือแม้แต่ตัวฉันเองที่ห้ามตัวเองไม่ให้รักและใส่ใจตัวละครตัวนี้ เพราะรู้ดีว่าเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นคือเรื่องราวที่เจ็บปวด จนบางทีก็คิดไปว่าถ้าอแลง เดอ โมเนส ไม่แสนดีขนาดนี้ก็คงไม่ทรมานกับเนื้อเรื่องที่เป็นอยู่ก็ได้ แต่จะโทษคนว่าแสนดีเกินไปก็คงไม่ใช่เรื่อง เพราะสิ่งที่ควรกล่าวโทษคือผู้กระทำผิดต่างหาก พูดไปก็ฟังดูน่าหดหู่ใจเพราะผู้ก่อเหตุมีตั้งแต่เด็กวัย 5 ขวบจนถึงชายชราอายุ 62 ปี

.

‘ไปเร็ว เร็วเข้า นโปเลียนน้อย จุดไฟเผาไอ้สวะนั่นซะ’

.

ความหนาของหนังสือราว 150 หน้า ไม่เคยเป็นปัญหาในการอ่านของผู้เขียนบทความนี้มาก่อน แต่สำหรับหนังสือเล่มนี้ต้องใช้ความอดทนมากที่สุดที่จะอ่านเพื่อผ่านมันไปให้ได้ เรื่องราวทั้งหมดอาจเรียกได้ว่าน้ำผึ้งหยดเดียวจากความเข้าใจผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่มาควบคู่กับการฟังไม่ได้ศัพท์ จับไปกระเดียด ซึ่งส่งต่อความเข้าใจผิดนั้นให้ลุกลามใหญ่โต จนกลายเป็นโศกนาฏกรรมอันโหดร้าย ที่ไม่ว่าพูดซ้ำกี่ครั้งก็ยังคงสร้างความเจ็บปวด 

.

สิ่งแรกที่ฉันหวังจะได้หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้จบ คือ ความยุติธรรม

…แต่น่าเสียดายที่หนังสือเล่มนี้มอบมันให้ฉันไม่ได้…

ความจริงอาจไม่ใช่แค่หนังสือเล่มนี้ แต่อาจรวมถึงโลกความเป็นจริงที่ฉันเผชิญอยู่ด้วยต่างหาก

.

ใครที่ผ่านมาได้อ่านเรื่องราวเมนูคนบาปแล้ว หวังว่าจะติดตามผลงานเรื่องต่อไปที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย ศีลธรรม และความยุติธรรมอีกเล่มที่ควรอ่าน นั่นคือเรื่อง “กฎหมายให้ฆ่า” ที่เมื่อได้อ่านควบคู่กับ “เมนูคนบาป” จะสร้างข้อคิดบางอย่างเกี่ยวกับความยุติธรรมและการลงโทษทางกฎหมายได้มากขึ้น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s